Data publikacji:

Metoda Denninsona. Co to jest i jak ćwiczyć?

Metoda Denninsona, zwana także kinezjologią edukacyjną albo gimnastyką mózgu, to terapia, która powstała w latach 70. XX wieku – opracował ją Paul Denninson, amerykański pedagog. Na czym dokładnie polega terapia metodą Denninsona, w jakich przypadkach się ją zaleca i jak wyglądają przykładowe ćwiczenia?

metoda denninsona

Metoda Denninsona – co to jest?

Metoda Denninsona to jedna z form terapii, którą zaleca się dzieciom z różnorodnymi trudnościami. Działanie metody opiera się na pobudzeniu połączeń nerwowych oraz doprowadzeniu do zwiększenia integracji na linii: ciało-mózg.

Przekładając to na bardziej przystępny język – jak powszechnie wiadomo, każda z półkul ludzkiego mózgu odpowiada za inne funkcje. Uproszczając – lewa strona tego niezwykle ważnego organu jest bardziej matematyczna, prawa – raczej artystyczna. Dla sprawnego rozwoju człowieka obie te półkule powinny jednak jak najczęściej współpracować, co prowadzi właśnie do pobudzenia połączeń nerwowych.

Terapia metodą Denninsona zakłada, że większa komunikacja między półkulami zachodzi podczas ruchu, a dzięki odpowiednim ćwiczeniom może skutecznie i szybko zredukować lub zlikwidować pewne zaburzenia rozwojowe. 

Uwaga! Terapia ta musi być stosowana dość długo, aby można było zauważyć u dziecka jakiekolwiek efekty. Minimalny czas jej trwania to około 4 tygodnie. Należy przy tym podkreślić, że wiele ćwiczeń rodzic może wykonywać wraz z dzieckiem w zaciszu domowym – są bowiem bardzo proste. 

Terapia metodą Denninsona – komu jest zalecana?

Metoda Denninsona zalecana jest dzieciom, które mają przeróżne zaburzenia rozwojowe. Zazwyczaj korzystają z niej te, u których stwierdza się zaburzenia koncentracji uwagi, problemy pamięciowe, dyskalkulię, dysgrafię, dysleksję, inne trudności w obszarze czytania, pisania i liczenia.

Ponadto terapia metodą Denninsona świetnie sprawdza się u dzieci mających kłopoty z koordynacją ruchową oraz zaburzenia psychologiczne (dzieci nieśmiałe, nerwowe, przeżywające silny stres). 

Zajęcia pomagają dzieciom się rozluźnić, „otworzyć” na naukę, ale stanowią także cenną porcję ruchu. To niezwykle ważne, biorąc pod uwagę fakt, że obecnie wiele dzieci zamiast gry w piłkę, wybiera grę w tablecie albo telefonie.

Terapia metodą Denninsona – jakie przynosi korzyści?

Metoda Denninsona wymaga cierpliwości – pierwsze efekty pracy z dzieckiem można zauważyć dopiero po kilku tygodniach. Niemniej, zdecydowanie warto. Według specjalistów, wśród korzyści płynących z ćwiczeń można wymienić:

  • poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • poprawienie pamięci, zarówno długo, jak i krótkotrwałej,
  • polepszenie się koncentracji uwagi,
  • zwiększenie precyzji ruchów,
  • poprawienie umiejętności czytania, w tym także czytania ze zrozumieniem,
  • pokonanie pewne trudności przez dzieci zmagające się z dyskalkulią, dysgrafią czy dysleksją, 
  • poprawienie kompetencji językowych,
  • zwiększona ogólna sprawność i gibkość dziecka,
  • zwiększenie umiejętności manualnych – dziecko staje się dokładniejsze,
  • wzrost pewności siebie.

Metoda Denninsona – ćwiczenia

Terapia metodą Denninsona opiera się na kilka ważnych fundamentach:

  1. Ważna jest naprzemienność – dziecko powinno wykonywać naprzemienne ruchy kończyn. Przykład to dotykanie prawą ręką lewego kolana podczas marszu (i lewą ręką prawego kolana).
  2. Część ćwiczeń musi opierać się na przekraczaniu środkowej linii ciała. Przykładem jest „leniwa ósemka”. W czasie tego ćwiczenia dziecko wyciąga przed siebie lewą rękę i zaciska pięść (kciukiem do góry). Następnie malec musi kreślić w powietrzu „ósemki”, zaczynając od kierunku w lewo i poruszając kciukiem ku górze. Głowa musi pozostać nieruchoma, za kciukiem wodzą tylko oczy. Po chwili następuje zmiana ręki.
  3. Niektóre ćwiczenia powinny być statyczne. Jedno z bardziej popularnych z tej kategorii to pozycja Cooka. Dziecko stoi lub leży, krzyżując ręce i nogi oraz przyciskając język do podniebienia. 
  4. W ramach terapii prowadzone są zajęcia rysunkowe. Polegają one na rysowaniu oburącz i stosowaniu tzw. lustrzanego odbicia. Innymi słowy – prawa ręka rysuje prawą część choinki, lewa (jednocześnie) tworzy lewą część. Wbrew pozorom nie jest to łatwe ćwiczenie.
  5. Dziecko uczestniczące w terapii Denninsona musi pić duże ilości wody – sprzyja to tworzeniu i funkcjonowaniu połączeń nerwowych w mózgu. 

W zależności od problemów, z jakimi zmaga się dane dziecko, zostaje ustalony konkretny harmonogram terapii. Należy się spodziewać, że ćwiczenia będą podzielone na cztery kategorie – metoda Denninsona jest bowiem dość uporządkowana:

  • ćwiczenia aktywizujące – ich celem jest „rozruszanie” dziecka, zachęcenie go do wspólnej zabawy i aktywności (przykłady: kołyska na leżąco, słoń),
  • ćwiczenia wydłużająco-rozciągające (przykłady: przyciskanie dzwonka, zginanie stóp),
  • ćwiczenia energetyzujące (przykłady: masaż małżowin usznych),
  • ćwiczenia wyciszająco-pogłębiające (przykłady: wspomniana pozycja Cooka).

Warto zauważyć, że dzieci bardzo chętnie angażują się w stawiane przed nimi wyzwania – traktują je jako naprawdę świetną zabawę.

Autor: Robert Wojtaś