Data publikacji:

Przepuklina pępkowa w ciąży: czy jest groźna? Przyczyny i leczenie

Przepuklina pępkowa to najczęściej spotykany rodzaj przepukliny brzusznej, na jaki narażone są kobiety w ciąży. Zazwyczaj pojawia się w okolicach trzeciego trymestru i dotyczy przede wszystkim kobiet z nadwagą, a także tych, które w przeszłości miały cesarskie cięcie lub przeszły inną operację. Występowanie przepukliny to skutek utraty wytrzymałości włókien kolagenowych powodowany przez rozwijający się płód, który naciskając na ściany brzucha, wywołuje zbytnie rozciągnięcie się powłok brzusznych, wypychając przy tym przepuklinę. Przepuklina objawia się przez utworzenie charakterystycznego guzka oraz bóle w miejscu schorzenia. Zazwyczaj wystąpienie tego schorzenia nie prowadzi do zaburzeń rozwoju płodu. Jedynym skutecznym sposobem leczenia przepukliny pępkowej jest operacja, której przeprowadzenie odbywa się po zakończeniu ciąży.
przepuklina pepkowa w ciazy

Jak wygląda przepuklina pępkowa?

Najczęściej pierwszym objawem wskazującym na obecność przepukliny pępkowej jest guzek w okolicy pępka. Staje się on bardziej widoczny podczas wstawania, zaś zmniejsza się lub wręcz znika przy leżeniu na plecach. Jeśli mimo powstania takiej przepukliny nie zostanie podjęte leczenie (fizjoterapia, modyfikacja stylu życia z naciskiem na prawidłowe wykonywanie czynności dnia codziennego), może dojść do dyskomfortu w jej okolicy. W bardziej zaawansowanych przypadkach zauważa się nawet ból przepukliny, nudności, wymioty i zaczerwienienie skóry, co wiąże się z uwięźnięciem przepukliny. Ta sytuacja jest już niebezpieczna. Przepuklina pępkowa nie jest niebezpieczna ani dla matki, ani dla rozwijającego się dziecka, chyba że dojdzie do jej uwięźnięcia i niedokrwienia jelit.

Przepuklina pępkowa po ciąży

Przepuklina pępkowa poporodowa to miękkie, delikatne i na ogół niewielkie wybrzuszenie. Charakterystyczne dla niej jest to, że dolna część brzucha wydaje się rozciągnięta i napięta, zwłaszcza podczas podnoszenia ciężkiej rzeczy, kichania bądź kaszlu. Objawia się, gdy doszło do przemieszczenie zawartości jamy brzusznej przez otwarty pierścień pępkowy.

Przepuklina pachwinowa

Przepuklina u kobiet w ciąży jest bardzo często diagnozowana przez lekarzy, która choć nie może być zbagatelizowana, nie stanowi zagrożenia dla rozwijającego się w łonie kobiety dziecka. Przepuklina pachwinowa to stosunkowo częste schorzenie wikłające ciążę. Jej wystąpienie jest najczęściej związane z istnieniem w powłokach ciała miejsc o obniżonej oporności. Do najczęstszych typów przepuklin pojawiających się w tym okresie należą w kolejności: przepuklina pępkowa, przepuklina w bliźnie pooperacyjnej, a także udowa i pachwinowa.

Przyczyny

Przyczyną rozwoju przepukliny jest osłabienie tkanek budujących ściany jam ciała. Może być ono spowodowane m.in. wzrostem ciśnienia w obrębie jamy brzusznej. Do podniesienia wartości ciśnienia krwi dochodzi zwykle w wyniku nadmiernego wysiłku fizycznego, zaparć, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) czy przerostu gruczołu krokowego.

Przepuklina może być również powikłaniem chorób systemowych, takich jak cukrzyca czy choroby autoimmunologiczne, które prowadzą do zmniejszenia wytrzymałości tkanek.

Przepuklina może również powstawać na skutek nieprawidłowo przeprowadzonych zabiegów lekarskich (np. niedokładnego zszycia powłok po zabiegu).

Objawy

Objawy, jakie daje przepuklina, zależą od jej rodzaju. Przepuklina zwykle przybiera formę niewielkiego uwypuklenia, jak również powodującego dyskomfort lub ból, trwałego obrzmienia okolicy zmienionej chorobowo. Objawami towarzyszącymi zwykle są ból oraz zaburzenia funkcjonowania chorego narządu.

Leczenie przepukliny

Nie wszystkie rodzaje przepuklin wymagają leczenia w trybie natychmiastowym. Jednak należy się liczyć z tym, że podstawową metodą leczenia jest operacja chirurgiczna. Stosowany dawniej pas przepuklinowy może uszkadzać tkanki, w związku z tym obecnie nie zaleca się jego używania.

Leczenie zachowawcze stosuje się zwykle w przypadku niewielkich przepuklin rozworu przełykowego.

Leczenie nieinwazyjne zależy od stanu chorego:

  • w ostrym etapie choroby - leczenie farmakologiczne,
  • w okresie ustępowania dolegliwości stosuje się fizykoterapię (leczenie jonoforezą, magnetoterapią, laserem, ultradźwiękami czy krioterapią). W niektórych przypadkach pomocny może się okazać masaż leczniczy,
  • po ustąpieniu dokuczliwych objawów konieczne może być zaopatrzenie ortopedyczne (gorsety, kołnierze).

W przypadku przepukliny jamy brzusznej, podczas zabiegu odprowadza się zawartości worka przepuklinowego poprzez jego zagłębienie lub jego otwarcie. Następnie usuwa się nadmiar tkanki. W celu zapobiegania nawrotom choroby stosuje się specjalne siatki wzmacniające wykonywane z tworzyw sztucznych.

Autor: Natalia Werbolewska